Uwierz w Miłość Calineczko - Recenzja

 Świat się kończy. Przeczytałam romans, typowy dla literatury kobiecej. Jednak należy pamiętać, że równowaga jest najważniejsza w wszechświecie, a ja jestem niepoprawną romantyczką. Choć thrillery, horrory i true crime trzymają mocną pozycję w mojej biblioteczce, tuż obok książek około rozwojowych, to lubię się wzruszyć. Najpierw należy jednak opowiedzieć o tym, jak książka trafiła w moje łapki. Otóż podczas tegorocznych wirtualnych targów książki czwartej strony popełniłam zamówienie w księgarni wydajenamsię. Po kilku dniach odkryłam, że część książek nie przyszła, a kilka nie jest z mojego zamówienia. Szybko rozwiązałam ten problem z księgarnią, po otrzymaniu atrakcyjnej oferty na te "pomyłkowe książki". Nie pozostało mi nic innego, jak danie szansy sobie i autorce książki - Natalii Sońskiej.

Uwierz w Miłość Calineczko opowiada o trzydziestoletniej Mai - agentce nieruchomości i singielce. Akcja dzieje się w pięknym Zakopanem. Z ulgą odkryłam, że poza paroma szczegółami, brak tu typowych sztamp, jakie często spotyka się w tego typu literaturze. Ważnym szczegółem jest fakt, że Maja jest po kilku nieudanych związkach, a wychowała się w Domu Dziecka. Po skończeniu studiów w Krakowie udało się jej zamieszkać u cioci Rozalii w Zakopanem. I właśnie umiejscowienie akcji jest dużym atutem książki. Sporo znajdziemy opisów szlaków oraz spacerów po nich. W zeszłym roku wyjątkowo nie odwiedziłam tamtych regionów, a w miarę jak czytałam kolejne strony, szybko postanowiłam zmienić to w roku 2021. Jest też pewne przesłanie w treści powieści, aby korzystać z szans i nie pozostawiać sobie miejsca na żal - całkiem trafne.

To tyle jeśli chodzi o wyraźne plusy tej książki, choć nie pompatyczna - to czasem zdarzają się błędy fabularne, które nieco irytują. Na przykład Maja ze stłuczonym kolanem, poruszając się o kulach podskakuje z radości. Nie wiem, na ile Wam przeszkadzają takie trolle, u mnie zawsze wtedy trochę uszka opadają. Troszkę mi też przeszkadzało powierzchowne przedstawienie pozostałych postaci. Tak jakby trąciło od nich trochę papierem. Starsze góralki były trochę jak oscypek  kupiony na Krupówkach. Niby smaczny, ale czy prawdziwy? Umówmy się, że ze względu na moje preferencje do literatury kryminalnej czy grozy, miałam pewność, że Uwierz w Miłość Calineczko nie porwie mnie. 

Choć okładka (swoją drogą, bardzo ładna)  mocno nawiązuje do świąt, powiedziałabym bardziej, że jest to idealna książka na zimę. Czyta się ją lekko i szybko. Te 384 strony znikają, jak śnieg przy Polskiej pogodzie. Gdybym miała porównać tą pozycję do potrawy, wybrałabym kawałek chałki. Nie tylko pojawia się w fabule, ale jest trochę jak właśnie ta książka. Szybka, niezbyt skomplikowana i choć przyjemna, to jest to tylko deser lub zaledwie śniadania - nie umywa się do dania głównego.

Nadal jest to lepszy romans niż 50 twarzy Greya ;).

6/10 - dobra w tzw. międzyczasie